De afgelopen weken was het een gekkenhuis in het leven van Marc Lammers. Na het behalen van olympisch goud vorige maand in Beijing heeft hij nog geen seconde rust gehad. Rust die hij misschien wel had gewild. Maar aan de andere kant is de lokroep van nieuwe kansen lasting te weerstaan. "Dat is het gretige, het nieuwsgierige in mij. Ik wil
vooral veel kansen benutten en niet op mijn lauweren rusten", zegt Lammers tegen Novum Nieuws. Het woord rust lijkt in het woordenboek van Lammers niet voor te komen. Enthousiast en gedreven praat hij over wat hij nog wil doen welke ideeën hij wil uitwerken en de uitdagingen die hij tegenkomt. Hij heeft diverse ambassadeurschappen, zijn eigen bedrijfje, is bezig met de Marc Lammers Courts en wordt en passant ook nog genoemd als de mogelijke nieuwe chef de mission, nu Charles van Commenée naar Groot-Brittannië is vertrokken. "Ik zei tegen mijn vrouw dat we na de Spelen rust gingen nemen, waarop zij antwoordde dat ik nooit rust zou nemen. Toen zei ik dat ik er over tien jaar mee stop, waar zij zei dat ik dat niet kon. Mijn vrouw kent me zo goed."

Lammers kijkt met een meer dan positief gevoel terug op de acht jaar dat hij aan het roer stond bij de hockeydames. "Voor mij was het de mooiste baan van de wereld, ik heb toen een goede keuze gemaakt. In het begin heeft het me veel moeite gekost en had ik het bijna opgegeven. Maar uiteindelijk heeft het me veel opgeleverd. Hockey was en is mijn leven en dat ik dat heb mogen combineren met zo'n topteam, daar ben ik erg dankbaar voor."

Privé was het de afgelopen acht jaar niet altijd even gemakkelijk, stelt Lammers. "Vooral tijdens de vakanties was het lastig. Ik ben nog nooit lang weg geweest met mijn kinderen. Ik heb nu voor het eerst kruizen gezet in de vakanties. Normaal gesproken was ik dan weg." Nu is hij blij dat hij zijn gezin, vrouw Karin en kinderen Peppe en Jurre, meer tijd kan geven. "Dat is nu misschien ook wel noodzakelijk, anders heb ik als ik terugkijk wellicht het idee dat ik niet genoeg heb genoten. Ik heb al veel genoten, maar misschien moet ik dat nog meer doen."

Dan nog even terug naar 22 augustus, het moment dat de zoemer het einde aangaf van de olympische finale en de 2-0 overwinning op China goud betekende. "Op dat moment schoot echt alles van de afgelopen jaren door mijn hoofd heen. Alle emoties komen ineens op je af. Dat geeft zo'n enorme adrenalinestoot, die is nu nog niet uit mijn
lichaam." Lammers heeft de beelden van zijn reactie nog regelmatig teruggezien. "En dan krijg ik nog kippenvel. Dan zie ik daar iemand gek doen en denk ik: wie is dat, dat ben ik helemaal niet. Ik ging zo uit mijn dak."

Ondanks zijn prestaties ziet Lammers zichzelf niet als de beste coach uit de historie van het vrouwenhockey. "Kijk naar Gijs van Heumen, die won in de jaren tachtig alles wat er te winnen viel en ook Roelant Oltmans werd wereldkampioen." De perfectionist in Lammers baalt nog steeds van de gemiste kansen tijdens het WK in 2002 en de Spelen in
2004, toen beide keren zilver werd behaald. "Ik heb alles eruit gehaald en dat geeft me voldoening, maar ik ben wel zo'n zeurpiet dat ik ook die twee toernooien had willen winnen. Dat knaagt soms nog wel. Ik heb, mede door onervarenheid, kansen laten liggen, dus zie mezelf niet als de beste."

Vanaf januari begint Lammers bij 'zijn' club Den Bosch als performance manager. Hier wil hij alle onderdelen van de club doorlichten, van de mini's tot de senioren en van de sponsoring tot de trainingsfaciliteiten. "Ik wil kijken waar dingen beter kunnen en met
innovatieve ideeën komen, waar de mensen die er nu zitten geen tijd voor hebben. Ik hoop dat als ik daar over een paar jaar wegga op alle posities de juiste personen zitten, de club nog meer is geprofessionaliseerd en het ook zonder mij blijft draaien. Daar zou ik trots op zijn." En zijn grootste droom? "Dat Den Bosch in hetzelfde jaar zowel bij de mannen als vrouwen landskampioen wordt."

Aan het roer bij de Oranjevrouwen staat nu trainer Herman Kruis, die de afgelopen jaren de successen met de vrouwen bij Den Bosch aaneenreeg. Lammers is nu bezig met de overdracht van het team aan Kruis. "Er zijn een hoop dingen die we bespreken, maar het belangrijkste wat ik hem kan meegeven is dat hij het op zijn eigen manier moet doen."

< Vorige		Volgende >