Non verbale communicatie

Even een schouder klopje doet speelsters nog meer dan het zeggen dat ze het goed doen.

Even je arm om haar schouders geeft haar vertrouwen en geborgenheid.

Zonder deze signalen zou ik niet kunnen coachen. Coachen is veel breder dan een bepaald kunstje aanleren. Je probeert je speelsters te motiveren dat ze met veel zelfvertrouwen werken aan verbeteringen.

Vertrouwen is een belangrijke eigenschap binnen de topsport. Ik zie hierin nog veel potentie in ons coach werk.

Binnen mijn visie is het van wezenlijk belang dat we uitgaan van de kwaliteiten binnen onze groep. We kijken naar de mogelijkheden en niet naar de onmogelijkheden. Waar wij goed in zijn moet we uiteindelijk in excelleren.

Ik geef ze vertrouwen door ze te coachen op hen goede eigenschappen.

Daarvoor wordt er wel maatwerk gevraagd van de coach.

Iedereen is uniek. En diversiteit is juist de kracht van een goed team.

Ik hou van inspireren,ondervinden en proberen i.p.v. instructie,voordoen en zeggen hoe het moet.

Ik gebruik daarom ook veel open vragen in mijn Coaching. Ik zeg niet meer : “We gaan Argentinië zo en zo verslaan” maar ik vraag mijn speelsters ; “Hoe denk jij dat we Argentinië moeten verslaan”. Hierdoor gaan de speelsters veel meer nadenken en raken betrokken bij het proces.

Non-verbale communicatie wordt steeds minder gebruikt. Door met name de internet communicatie, denk maar aan ons snelle mail gedrag. Er is geen sprake van emotie,beeld,geluid en impressie meer. Dit is dood zonde.

Het is juist zo belangrijk om elkaar ook een non verbaal contact te geven dat een ander een goed gevoel kan geven.

Natuurlijk zijn er grenzen maar we moeten uitkijken dat we deze sterke kwaliteit niet helemaal verbannen uit onze cultuur.

Marc Lammers